vrijdag 20 november 2015

Een betere wereld begint bij meditatie

Door: Alexandra Smith

Sri Sri Ravi Shankar, ook wel bekend als de guru of joy en peace ambassador bracht 14 november een bezoek aan Nederland. Een dag na de aanslag in Parijs wist hij een volle zaal te trekken in de Beurs van Berlage in Amsterdam. Alexandra Smith van Hello Anco was erbij en werd gegrepen door zijn boodschap: bereik meer wereldvrede door meditatie.

Vanaf het Centraal station trippel ik door de regen naar de Beurs van Berlage. Een grote foto van de goeroe pronkt bij de ingang. Hoe komt het toch dat ik nooit eerder van hem had gehoord? Binnen loopt de zaal vol. Een half uur worden we eerst getrakteerd op een introductiefilm en een akoestisch Indiaas concert. De buurvrouw naast me is onmiskenbaar Nederlands maar zingt feilloos mee met de Indiase zanglijnen. Verbaasd constateer ik dat ze niet de enige is. De mensen in de zaal ogen ontspannen. Op ongeduld betrap ik alleen mezelf. Eindelijk komt Sri Sri Ravi Shankar binnenwandelen.

Foto: Alexandra Smith
Volledig op zijn gemak en met een grote glimlach op zijn gezicht verontschuldigt hij zich dat hij iets later is: hij moest nog een artikel afschrijven. We starten de avond met een geleide meditatie. Die begint met een bodyscan en gaat dan over op een focus op de ademhaling. Met mijn ogen dicht geef ik me eraan over. Stukje bij beetje ontspan ik. Een gevoel van vrede maakt zich van mij meester. Als we klaar zijn gelooft bijna niemand dat de meditatie 26 minuten lang geduurd heeft, maar ik zie op de klok dat het klopt.

The Art of Living
Sri Sri Ravi Shankar begint te praten over The Art of Living, de organisatie die hij in 1981 oprichtte en inmiddels actief is in 154 landen. The Art of Living leert mensen wereldwijd mediteren om zo stressvrij mogelijk te leven. Dit leidt tot minder conflicten en dus meer vrede. De organisatie helpt daarnaast slachtoffers van aanslagen, overstromingen en overige rampen. De Indiase wijsgeer schuift ook nog eens moeiteloos aan tafel bij hooggeplaatste politici om vredesbesprekingen te stimuleren. Recentelijk overtuigde Sri Sri Ravi Shankar de regering van Colombia en de rebellenorganisatie Farc van het belang van vrede. Het is niet verwonderlijk dat hij meermaals genomineerd is voor de Nobelprijs voor Vrede.

Zijn boodschap lijkt zo simpel. Hoe meer mensen mediteren, hoe minder stress zij ervaren. Hoe minder stress zij ervaren, hoe aardiger ze zijn voor zichzelf en hun omgeving. Het resultaat: minder conflicten. “Denk maar eens aan hoe je bent als je een dag baalt. Je verwijt jezelf dan dingen en reageert geprikkeld op anderen. Je bent op dat moment niet gelukkig.”

Later voegt hij eraan toe: “We are only going to be here for another 10, 20, 30 years or so. As long as we live, can we not smile more? Can we not make others smile more?” Ik slik. Het antwoord is ja natuurlijk. We kunnen ervoor kiezen om meer te lachen en meer anderen te laten lachen. De zaal begint instemmend te klappen, iets wat nog vaak zal gebeuren vanavond.

Geen kleine dingen
Op het einde mag het publiek vragen stellen. “Vragen als hoe maken we de wereld beter” en “welke kleine dingen kunnen we hiervoor doen” passeren de revue. Zijn antwoord “Why only do small things?” levert een lachsalvo op. Net als het herhaaldelijk terugkerende antwoord: “Meditation.” Maar als ik alle wijsheden combineer tot één zin dan zou ik het zo doen: De wereld wordt beter als we leren mediteren, communiceren, optimisme houden en dienstbaarheid tonen. Ik hoor mezelf denken: als meditatie leidt tot minder stress, volgt de rest dan niet min of meer vanzelf?

Op zo’n avond is het makkelijk jezelf te overtuigen, maar zie het daarna maar vol te houden. Elke dag een 20-30 minuten mediteren vereist discipline. Maar je wint er veel mee: de wetenschap bewijst keer op keer dat meditatie helpt. Je wordt er positiever van, gezonder van, gelukkiger én behulpzamer van – zoals neurowetenschapper Richie Davidson in dit artikel stelt. En als je begeleiding zoekt is die er volop, bijvoorbeeld door de programma’s die de Art of Living aanbiedt.

Life flows to happiness
Volledig zen stap ik even later naar buiten, waar ik in de auto stap naar het volgende evenement. Tot 05.15 dans ik de voeten uit mijn lijf en is de glimlach niet van mijn gezicht te slaan. Zei onze vredesambassadeur niet dat vreugde ook belangrijk was? Oh ja, dit was het: “Our purpose in life is to be happy. Why should we choose to do anything that brings us misery? Like water flows down, life flows to happiness.”

vrijdag 9 oktober 2015

Leestip: Het Nieuwe Yogaboek - Johan Noorloos

Tekst & foto's: Alexandra Smith

Een zonnige dag voor een boekpresentatie, denk ik als ik mijn fiets parkeer in het smalle straatje. Ik loop naar De Nieuwe Yogaschool en de lucht van gebakken poffertjes – afkomstig van een kraampje voor de deur – komt mij tegemoet. Zo ook collega schrijver Natasja Bijl. Boekpresentaties, ik vind het altijd bijzonder en ik schrijf er graag over voor Hello Anco. Misschien omdat ik zelf weet wat er vooraf gaat aan het schrijven van een boek. Het is geen kattenpis. En in het geval van Het Nieuwe Yogaboek is dat een understatement. 

Al sinds ik 12 goeroes, 13 ongelukken van Johan Noorloos las, ben ik hem op afstand gaan volgen. Zijn spirituele zoektocht intrigeerde me. En inmiddels is hij al meerdere boeken rijker en is hij ook een rijker mens geworden. Op het podium staat een man die in de kracht van zijn leven is. Overtuigd van dat wat hij verkondigt en authentiek, maar in zijn overtuiging ook bewust dat elke overtuiging weer kan veranderen. Zoals alles verandert. Noorloos wordt geïnterviewd door Susan Smit, die dezelfde middag ook nog op een yogamatje lag in de mede door hem opgerichte De Nieuwe Yogaschool, waar ook de presentatie plaatsvindt. “Je lijkt wat losser dan voorheen,” zegt ze. De zaal lacht. Het is waar. Noorloos is niet meer zo rigide, dogmatisch. Naar zijn idee moet je in het leven soms het andere extreme ervaren om weer in het midden uit te komen. Van streng naar los? Misschien wel van streng naar bevrijding.  “Als je je realiseert dat alles voortdurend verandert en daarnaar kunt kijken, zoals je tijdens yoga leert te doen, dan is dat heel bevrijdend. Dat is Anicha.” Aldus Noorloos.

Het Nieuwe Yogaboek
De aanleiding van het boek is veelbelovend. Er zijn veel yogastijlen en mensen vragen zich altijd af welke stijl het beste bij hen past. Noorloos wilde niet focussen op al die verschillen, maar juist op de gemene deler: de essentie van al die stijlen samenbundelen tot een complementair geheel. Het is een heel overzichtelijk, prachtig vormgegeven en inhoudelijk boek geworden. Bedoeld voor iedereen die door de bomen het bos weer wil zien en meer wil weten over yoga.
De boekpresentatie ervaar ik als een avondvullend programma. In de yogaruimte waar die plaatsvindt, staan tafeltjes met hapjes. Het eerste exemplaar is ontvangen door bladenmaker Inez van Oord (o.a. bekend van Happinez). Zangeressen Kristl en Birgit Schuurman zingen prachtige, gevoelige nummers en na afloop staan drankjes klaar en is er natuurlijk gelegenheid om het boek gesigneerd te kopen, wat ik direct doe.

Slecht zijn in yoga bestaat niet
Voor ik ga, stelt Natasja me voor aan Heleen Peverelli, de hoofdredacteur van Yoga magazine. Ze is regelmatig op zoek naar modellen en vraagt zich af of ik ook wel eens model wil staan in een yogahouding? Ik geef haar mijn kaartje. “Alleen als je heel erg omhoog zit,” grap ik, “want ik doe het nog maar acht maanden.” Natasja kijkt me nieuwsgierig aan. “Ben jij goed in yoga? Vraagt ze.” Mijn antwoord: “Kun je slecht zijn in yoga dan?” Mijn idee van yoga is dat je zo ver gaat als je lichaam toelaat. Je kunt er dus niet slecht of goed in zijn. Dogma’s, daar ben ik nooit zo van geweest. Yoga is voor mij meditatief, hoeveel weerstand ik ook ondervind, het eindigt altijd met ontspannen weggaan.

Ik verlaat de presentatie met een glimlach, loop langs de poffertjeskraam bij de ingang en weersta de verleidelijke geuren. Er is weinig tijd, mijn eetafspraak wacht. Onderweg word ik gebeld. “Zullen we niet moeilijk doen en gewoon een frietje halen?” vraagt mijn wederhelft. Had ik nu toch maar die poffertjes gegeten!

Anicha
Een paar dagen later lees ik thuis het eerste hoofdstuk. Anicha, lees ik, is Sanskriet voor verandering. Boeddha gebruikte het woord om aan te duiden dat alles in het leven vergankelijk is. Veel mensen vinden verandering eng. Maar, zo zei Noorloos op de boekpresentatie, als je afstand neemt van dat wat verandert, is de plek vanuit waar je kijkt eigenlijk een hele vredige en liefdevolle plek. “Je wil niet dat dingen veranderen of dat mensen van wie je houdt wegvallen, terwijl je diep in je hart weet dat het gebeurt. Maar als je Anicha als concept ervaart, kun je juist genieten van dat wat er nu is.”

Het resoneert in mij. Genieten van wat er nu is. Dat is eigenlijk waar yoga voor mij iedere keer over gaat. In het nu zijn en alles omarmen en tegelijkertijd loslaten. Want alles verandert en weerstand is er altijd… Maar in de stilte, is alles vredig.

Het Nieuwe Yogaboek
Johan Noorloos
ISBN 978-90-824127-0-3
Verkoopprijs EU 29,95
Anicha Publishing
Hier te koop

zaterdag 8 augustus 2015

Hello Anco bij Amsterdam FM

Tekst & foto's: Anco van Hal

Op maandag 3 augustus werd Hello Anco uitgenodigd bij Amsterdam FM om o.a. verslag uit te brengen over de afgelopen Gaypride. Ook nam Anco van Hal namens Hello Anco het nieuwe muzikale dames-duo ‘AQUARIUM’ mee, die live 3 juweeltjes van nummers ten gehore brachten. Onderaan deze column is het gehele interview inclusief de muziek te beluisteren via ons Soundcloud kanaal.

Gaypride 2015
Anco van Hal: ‘Voor mij was deze Gaypride anders dan anders. Het was nog groter, feestelijker en vriendelijker dan voorgaande jaren. Als je achteraf hoort dat Amsterdam op slot ging tijdens de Canal-parade omdat het maximum aan aantal bezoekers was bereikt (schatting 650.000) en dat er geen incidenten waren, begrijp je pas hoe uniek onze Amsterdam Gaypride eigenlijk is.'



Mai Tai op Gaypride 2015
'Ik begon Gaypride vrijdagvond op het Rembrandtplein met een fantastisch optreden van het wereldberoemde damestrio Mai Tai. Deze doorgewinterde diva’s die vele internationale hits op hun naam hebben staan deden niks onder van vroeger. De oude klassiekers stonden als een huis en het nieuwe materiaal werd opvallend goed ontvangen door ook het jonge aanwezige publiek.

De dag erop stond ik op een familie-bootje langs de kant. Tussen al het gefeest door viel me op dat iedereen zo aardig en respectvol naar elkaar toe was. En dat kwam niet alleen maar door het mooie zonnetje of de drank! Er heerste een uitzinnige, vrolijke en fijne sfeer.  Nog nooit heb ik het zo sterk ervaren als dit jaar. Nederland is dan ook het enige land in de wereld waar Gaypride niet (meer) een demonstratie is maar een groot feest. En dat moeten we koesteren.' Aldus Anco van Hal.

AQUARIUM
Foto: Anco van Hal (c) 2015
Tussen het Amsterdam FM interview door gaven Anneroos Schoeman (21) en Maartje Duivenvoorden (22) twee eigen nummers en een cover ten gehore.
Met twee gitaren en hun stemmen proberen zij een kunstwerkje van harmonieuze klanken te maken. AQUARIUM is een verrassende, muzikale combinatie: beiden maken eigen liedjes en sinds drie maanden hebben zij een bron van inspiratie in elkaar gevonden. Door veel te luisteren naar o.a. Bon Iver, Asgeir, Eefje de Visser, Laura Marling en Sufjan Stevens hebben zij hun eigen stijl van liedjes maken ontwikkeld. Momenteel zijn ze bezig met het verkrijgen van podiumervaring door op te treden bij kleine evenementen en op de radio, om uiteindelijk hun grote droom waar te maken: het opnemen van een album!

Foto: Anco van Hal (c) 2015
Bert van Galen: ‘Hadden jullie duidelijk in je hoofd hoe jullie muziek moest gaan klinken?’
Maartje Duivenvoorden: ‘Onze afzonderlijke muziek lijkt heel erg op elkaar. Dus dat sluit mooi op elkaar aan.’
Anneroos Schoeman: ‘We zaten bijvoorbeeld in een restaurantje en Maartje begon zomaar uit het niets een refrein te neuriën. Toen heb ik vervolgens de akkoorden van het couplet erbij bedacht. Op die manier maak je echt iets met z’n tweeën.'

Hieronder kun je luisteren naar het complete Amsterdam FM interview, inclusief de twee zelfgeschreven nummers van AQUARIUM.


Links AQUARIUM:
Facebook: www.facebook.com/aquadrager
Instagram: www.instagram.com/aquariummusic/ 
E-mail: aquariumbandmusic@gmail.com

vrijdag 24 april 2015

Exclusief reisverslag: Cuba!

Tekst & foto's: Alexandra Smith

Cuba: het staat op de wenslijst van velen. Alexandra Smith van Hello Anco ging ernaartoe en vond uit waarom. Het is een land waar Cubanen, Cubanen zijn, ongeacht roots uit Spanje, Afrika of van elders. In Cuba vormen rum, mojito’s en muziek de rode draad van plezier. En plezier hebben is hier belangrijker dan stilstaan bij wat er mist. Door het handelsembargo van de VS en het wegvallen van financiële steun van wat destijds de Sovjet-Unie was werd Cuba – dat eens welvarend was – een ontwikkelingsland. Wat er wel is? Onverhulde communistische propaganda waar Che Guevara en Fidel Castro als goden worden afgebeeld. Hun verdiensten: Cuba in 1952 bevrijden van de dictator Batista en zorgen voor gratis onderwijs, voedselbonnen en gezondheidszorg voor iedereen. Ideaal is het nog niet: de overheid wordt regelmatig bekritiseerd vanwege het schenden van mensenrechten. Maar als toerist krijg je daar niets van mee.

Che Guevara
Aankomen
Op Havana mag de chaos op het kleine vliegveld de pret niet drukken. Mensen die sigaren roken op plekken waar aangegeven staat dat het niet mag, talloze bordjes van reisorganisaties die toeristen opvangen en een kantoortje waar bureaucratie bepaalt hoe lang het duurt voor je je vouchers in kan wisselen. Iets wat je overigens écht op het vliegveld al moet doen: zonder de vouchers (voor geboekte excursies en hotels) kom je als toerist nergens. Als je het vliegveld verlaat staat er óók voor jou een oldtimertaxi gereed. Zorg wel even dat je voor je instapt wat euro’s inwisselt bij de bank voor Cubaanse dollars. Er staat een lange rij, maar dan wen je vast aan het feit dat “geduld” het eerste is wat je in dit land moet kweken.

Havana
Wandel in Havana lekker rond in de talloze, drukke straatjes. Verwonder je over de vergane glorie van de eens zo statige gebouwen en drink lekkere koffie in het fameuze Cafe el Escorial op de Plaza Viega waar alle honden een bord om hun hals dragen. En als je daar toch bent: ga naar de Camera Obscura en geniet bovenaan de toren van het prachtige uitzicht op de stad. De Museao Revolucion is niet heel boeiend. Ga liever naar het Mausoleum van de held Che Guevara in Santa Clara.
Waag in Havana wel een dansje in de Casa de la Musica in het centrum. Tip: wissel bij de bank een paar Cubaanse dollars in voor de Monedo Nacional (niet meer dan enkele dollars, je kunt verder niets met dit geld!) en trakteer jezelf op het lekkerste ijs ter wereld: cocos glace, geserveerd in een kokosnoot. Koop hem in de ijssalon waar de Cubanen hem kopen (in de grote winkelstraat). Als ik eraan terugdenk loopt het water mij opnieuw in de mond. Ik heb hem in Havana alle dagen gegeten en buiten Havana alle dagen gemist. Mijn favoriete restaurant: Paladar los Mercaderes.

Trinidad
Trinidad is de andere grote stad en wint het van mij van Havana. De weg ernaartoe is vanaf Santa Clara uitdagend maar erg de moeite waard: door de bergen met prachtige uitzichten en wegen die je soms dwingen om met 20 km per uur je tocht te vervolgen (en pas op dat je niet in een gat op de weg rijdt). In Trinidad is een fietstocht met gids door de stad absoluut een aanrader. Koop geen sigaren hier als je al naar Viñales gaat. Ga wel een dag naar het nabijgelegen strand La Boca, of, als je elitair bent, naar één van de verderop gelegen privéstrandjes. Een gids past op je auto (ook al ben je waarschijnlijk de enige op het strand) terwijl jij je in zee waagt. Daar ontdek je dat de stroming behoorlijk sterk is, dus pas op. Elke avond speelt er in Trinidad op het grote plein bij de kerk een live salsaband. In de aangename warmte en gemoedelijke sigarenrook drink je de beste pina coladas terwijl je je laat beïnvloeden door de opzwepende muziek. Voor Trinidad mag je wel een paar dagen extra uittrekken – het is het waard en weggaan is huilen. Er zijn hier prima restaurants en ook bij de casa particulares is het goed eten.

Uitzicht op Trinidad vanaf bergroute
Salsadansen op het grote plein in Trinidad


Vinales uitzicht op Tabaksvelden
Viñales
Viñales is een streek waar je arme gezinnen treft, bijvoorbeeld in de kleine boerderijtjes tussen de tabaksvelden. Mocht je bij één van hen koffie drinken, neem dan wat kleding en schoenen mee als je dat kunt missen. De mensen hebben hier niet zo veel aan geld, want er is in Viñales nauwelijks iets te koop. Dus wij ruilden koffiebonen in voor kleding en schoenen en zagen hoe ze gebrand werden. In Nederland hebben we er nog weken van genoten. Een demonstratie bij de tabaksvelden is ook zeker een aanrader. Cubanen produceren de beste sigaren ter wereld. In het centrum zijn er genoeg aardige restaurants. Een topper is El Olivo, ook voor vegetariërs. Lekker eten voor weinig en topservice. Schroom niet om buiten te wachten, je bent meestal binnen 10 minuten binnen en daarna wil je nooit meer ergens anders eten. Neem daarna een taxi naar de Cueva de los Cimmarones, een club in een grot waar ook de lokalen komen.

Mooiste stranden
Naast de privé strandjes in Trinidad is het eiland Cayo Levisa erg mooi en paradijselijk, maar niet langer dan twee dagen want belachelijk duur en slecht eten. Als je er bent maak dan vooral een wandeling langs de kust met mangroves, anders mis je iets moois. Varkensbaai is qua stranden minder interessant, maar je kunt er goed snorkelen en het is een gewilde vogelspotplaats. De muggen zijn in Varkensbaai overweldigend, dus maak van Deet je meest intieme vriend.

Do’s
Geduld hebben
Verblijven in een casa particulare in plaats van een (staats)hotel
Hoge factor zonnemelk meenemen en niet zuinig smeren
Goede anti-muggenlotion meenemen
Extra kleding meenemen en schoenen om uit te delen aan arme gezinnen
Auto huren of rondreizen met luxe bus of taxi, niet alleen naar de toeristische gebieden
(Als je het aandurft) lifters meenemen, de meeste Cubanen hebben geen auto en niet iedereen bezit een paard
Salsa dansen
Paardrijden
Mojito’s drinken en pina coladas

Don’ts
Vergeten een Spaans woordenboek mee te nemen
Achter een paard staan want je riskeert een schop
Verwachten dat je overal topservice krijgt en snel geholpen wordt
Monedo Nacional terugkrijgen in plaats van Cubaanse dollars (je kunt er niets mee en op het vliegveld kun je het niet terugwisselen naar euro’s)

donderdag 26 maart 2015

In de spotlights: Laura Fygi

Door: Anco van Hal
Foto's: LauraFygi.com

Afgelopen maandag interviewde ik niemand minder dan de inmiddels wereldberoemde zangeres Laura Fygi. Vijf jaar geleden ontmoette ik Laura Fygi al eens bij een bigband-optreden ter gelegenheid van haar 20-jarig jubileum. En dit jaar viert Laura Fygi alweer haar 25-jarig jubileum. Ik vond het daarom hoog tijd om middels een openhartig en exclusief interview terug te blikken, en vooruit te kijken op een succesvolle carrière van deze veelzijdige jazz-, latin- en chansonzangeres.

Laura Fygi begon haar zangcarrière rond 1980 met de groep Terra, maar echt succesvol werd de zangeres in de damesband ‘Centerfold’. Daarin scoorde ze verschillende dance-hits waaronder de bekende nummers ‘Dictator’ en ‘Radar Love’.
In 1990 nam Laura haar eerste solo-album op. Dit jazz-album scoorde meteen in de Nederlandse hitlijsten maar werd ook internationaal opgepakt, met als hoogtepunt Japan. Ook werd dit debuutalbum bekroond met een heuse Edison. Inmiddels heeft Laura Fygi meer dan 15 albums op haar naam staan en heeft ze samengewerkt met grootheden zoals Toots Thielemans, Michel Legrand en Michael Franks.


Ik sprak Laura Fygi telefonisch in een gezellig, ontspannen en openhartig interview.
Onderaan de pagina is het gehele uitgebreide interview te horen met verschillende muziekfragmenten, o.a. afkomstig van haar nieuwste album ‘25th Anniversary Collection - Fans Choice’.

Anco: Hoe kijk je terug op je periode in ‘Centerfold’ Laura?
Laura: Met heel veel plezier, want eigenlijk heb ik mijn solocarrière aan Centerfold te danken. Het is natuurlijk een heel ander concept want je moet nu zelf je show dragen en toen was het met z’n drieën. Je stond toen meer in discotheken terwijl je nu in concertzalen en tijdens gala’s optreedt.

Centerfold
A: En heb je eigenlijk nog contact met mensen uit de Centerfold-tijd, zoals Rowan Moore?
L: Nee helemaal niet. Dat is verwaterd. Je had toen een gezamelijke interesse en dat was Centerfold en je deed ook alles samen. Let wel, we waren geen vriendinnen vóór Centerfold. We zijn toentertijd bij elkaar gehaald door producers middels advertenties. Dus ons contact was vooral door en met Centerfold. Daarna hebben Rowan en ik nog wat geprobeerd met ‘The Backlot’ maar dat was geen succes.

A: Vanwaar de grote overstap naar jazz?
L: Voor mij was het heel natuurlijk, ik ben er gewoon mee opgegroeid. De liedjes die ik heb opgenomen zijn allemaal uit mijn jeugd en wat ik heb meegekregen van m’n ouders.
Toen ik na een optreden met Centerfold met m’n manager terug ging naar het hotel zat daar een jazztriootje te spelen. Vervolgens vroeg ik of ik ‘All Of Me’ mocht zingen. Mijn manager was verbaasd en stelde voor dat we daar ooit iets mee moesten doen.
 Na Centerfold was mijn manager bij een platenmaatschappij belandt en heb ik contact met hem opgezocht om te zeggen dat wat mij betreft de tijd rijp was voor het jazzrepertoire. En zo is het ontstaan.



A: In 1990 kwam je eerste solo-album uit en dat werd gelijk een hit. Hoe kwam dat?
L: Nou in het begin toen we de demo’s lieten horen aan de directeur van de platenmaatschappij vond hij het heel mooi maar dacht niet dat we er wat van zouden verkopen. Uiteindelijk hebben we het album toch low-budget opgenomen met Toots Thielemans o.a. als producer. En dat werd dus toch wel een gigantische hit. 


A: Het werd ook meteen opgepikt in Japan
L: Dat klopt. Universal (toen Phonogram) heeft het album aangeboden in Azië, en Japan wilde het gelijk uitbrengen. Daarbij kozen ze ook een nummer van de cd als titelsong voor een Japanse soapserie. Dus je hoorde het elke avond op de televisie. Het nummer werd een hit wat resulteerde in mijn eerste concerten in Japan en verder internationaal succes.

A: Je hebt ter gelegenheid van je 25e jubileum als solo-artiest een speciale dubbel cd uitgebracht. Hoe is deze precies tot stand gekomen?
L: Ik heb zelf met Universal gebeld en ze eraan herinnert dat ik alweer 25 jaar in het vak zit en zoveel materiaal bij ze heb opgenomen. Toen kwamen we dus op het idee om een jubileumalbum samen te stellen. Maar het moest wel zijn van materiaal wat er al lag.
 Mijn fans hebben de eerste cd samengesteld. Ze konden via Facebook, en andere kanalen hun favoriete nummer opsturen en daar heb ik de 20 meest gekozen nummers uit geselecteerd. De tweede cd is materiaal wat nooit echt uitgebracht is. Dat zijn semi-nieuwe stukken die nooit gehoord zijn of alleen in het buitenland uitgebracht zijn.
*Luister in het opgenomen interview onderaan naar een door Laura zelf uitgekozen fragment van één van haar meest favoriete nummers op het album

A: Een paar maanden terug interviewde ik Sjors van der Panne die toen meedeed aan the Voice. Hij is uiteindelijk tweede geworden. Nu heb ik gehoord dat je iets met hem gaat doen?

L: Ja ik ben uitgenodigd door een lokale radiozender om daar een uur programma te vullen waarin ik dus ook live ga zingen. Zij hebben veel contact met Sjors en stelde voor of ik iets met hem wilde doen en dat leek me hartstikke leuk. Sjors vroeg om een triest liedje uit mijn repetoire, dus heel waarschijnlijk gaan we ‘Les Feuilles Mortes‘ (Autumn Leaves) samen doen.
*Luister in het opgenomen interview onderaan waar en wanneer Laura en Sjors live hun duet ten gehore gaan brengen!

A: Op ons blogmagazine schrijven we regelmatig over een gezonde levensstijl. Je hebt een behoorlijk drukke agenda. Hoe blijf jij nou energiek en fit Laura?
L: Ik moet je eerlijk zeggen dat ik niets aan sport doe. Wel ben ik altijd in beweging, ik hou niet van stilzitten. Ook hou ik erg van groente en fruit. Daarbij ben ik dol op tuinieren. Tuinieren inspireert mij in alles wat ik doe. Maar mijn muziek creëert ook energie, het geeft mij een kik. Ik hou van reizen en daarbij de vrienden opzoeken die ik in de afgelopen jaren overal gemaakt heb.

A: Klinkt als een goed leven
L: Het is een heerlijk leven! En het is in een goede balans. De balans om huisvrouw en moeder te zijn, samen met mijn carrière. Ik kan goed functioneren in het ene als het andere goed loopt.

A: We zijn bijna aan het einde van ons interview. Wil je nog iets kwijt aan onze lezers en luisteraars van ons blogmagazine?
L: Ja, dat ik dankbaar ben voor alle mensen die mij al jaren volgen, in mij geloven en mij steunen. En dat ik zoveel waanzinnige uiteenlopende dingen heb mogen doen in de afgelopen 25 jaar.

WIN de nieuwe dubbel cd van Laura Fygi!
Speciaal voor lezers van blogmagazine Hello Anco geeft Laura Fygi haar nieuwe album '25th Anniversary Collection - Fans' Choice cadeau! Wat moet je daar voor doen? Simpel: deel dit artikel op je Facebook en wij zullen onder de delers dit fantastische dubbel-album verloten (actie geldig t/m 10 april 2015). Veel succes!

Luister nu naar het exclusieve interview
Het uitgebreide interview met Laura Fygi is nu te beluisteren via ons Soundcloud kanaal. Daarin fragmenten die Laura zelf uitkoos speciaal voor dit interview, zoals 'La Mer' en 'Quizas Quizas Quizas'.


Laura Fygi's '25th Anniversary Collection - Fans Choice' is o.a. te koop bij www.laurafygi.com en te downloaden via iTunes

maandag 16 maart 2015

Gezonder snoepen: Banaan-appel broodcake

Ook zo’n zin om te snoepen en je daarna niet schuldig voelen? Hello Anco geeft vanaf nu regelmatig tips over 'gezonder snoepen'. Vandaag hebben we een heerlijk recept gebaseerd op traditioneel bananenbrood. Maar dan nog gezonder, rijker, lekkerder en zonder suiker (en zonder stevia). En toch zoet. Zelf heb ik het al met succes twee keer gebakken. Het is dus niet moeilijk en binnen een uur klaar!

Wat heb je nodig?

Foto: Anco van Hal
  • 1 theelepel bakpoeder
  • 150 gram boekweitmeel (of amandelmeel of speltmeel)
  • 3 eieren
  • 3 rijpe bananen
  • Ongezoete amandelmelk (of gewone melk)
  • Kaneel
  • Zout
  • 1 grote of 2 kleine appels (liefst Jonagold, Goudrenet, Cox Orange, Elstar of Granny Smith)
  • 2 kleine handjes rozijntjes
  • 2 kleine handjes ongebrande pecan- en/of walnoten
  • Cakevorm
  • Bakspray, kokosolie of echte roomboter om in te vetten 
  • Eventueel bakpapier


Extra Tips: 
Je kan je broodcake wat voller en rijker maken met bijvoorbeeld 50 gram havermout, een handje kokossnippers en een klein scheutje vanille extract. Verantwoord zoeter maak je de cake met kokospalmsuiker (is nu ook verkrijgbaar bij de AH).
Mocht je de kosten een beetje willen drukken met je ingrediënten dan is boekweitmeel aanzienlijk goedkoper dan bijv. amandelmeel. Tevens is boekweitmeel glutenvrij.

De bereiding:
- Verwarm de oven voor op 180 graden. Schil de appel en snijd deze in grove blokjes. Bestrooi vervolgens lekker veel kaneel over de appelblokjes en roer dit goed door. Snijd ook een paar plakjes van de appel en houd deze apart voor de garnering. Prak de bananen fijn met een vork en zet dit samen met de appel even apart.

- Klop de eieren los in een mengkom (met een vork of garde) en voeg hier het bakpoeder, meel en een scheutje (amandel)melk aan toe. Klop dit tot een glad beslag.

- Voeg vervolgens de fijngeprakte banaan toe, samen met de gesneden appelblokjes, rozijntjes en noten. Meng het geheel goed door elkaar, zodat alle ingrediënten verdeeld zijn over het beslag. Breng het beslag op smaak met een snufje zout, wat extra kaneel en eventueel kokospalmsuiker.

- Vet de cakevorm in met wat bakspray, echte roomboter of kokosolie en verdeel het beslag over de cakevorm. Verdeel over de bovenkant wat plakjes appel voor de garnering.

- Bak het broodcake in 45 minuten in de oven op 180 graden gaar. Als de bovenkant van de cake te donker wordt, dek dit dan af met bakpapier. Laat het bananenbrood daarna een paar minuutjes afkoelen en snijd in plakken.

Succes en smullen maar!

Met dank aan:
Vol recepten.nl en Ilovehealth.nl
Aangepast door Anco van Hal voor Blogmagazine Hello Anco

dinsdag 17 februari 2015

Leestip: De Benoeming - René van Rooij

Tekst: Alexandra Smith/Bert van Galen

René van Rooij had tientallen jaren een topfunctie bij multinationals. En een multinational is geen vies woord, zo bewijst hij in zijn boardroomroman ‘De Benoeming’.


Pleidooi voor multinationals
Wij van Hello Anco zijn nieuwsgierig. Zijn multinationals dan echt geen geldwolven die niets geven om andere mensen? En zijn mensen die er een topfunctie hebben geen rokkenjagers zoals de personages van The Wolf of Wallstreet?

“Zeker niet,” volgens van Rooij. Dat gebeurt vast wel eens, maar dat is een wereld die hij zelf absoluut nooit heeft gezien. Zijn collega’s waren altijd integer. Via zijn roman De Benoeming laat hij dus een hele andere kant van multinationals zien.

Van Rooij: “In het boek toon ik aan dat we als samenleving juist veel te danken hebben aan grote bedrijven. Met iedereen die hier anders over denkt, ga ik graag in gesprek, desnoods op televisie.’

In zijn roman krijgt hoofdpersoon Emiel Aandeweg voor een benoeming te maken met schandalen die roet in het eten gooien. De lijn tussen succes en mislukking, roem en verguizing blijkt splinterdun. Als lezer krijg je een goed beeld wie de commissarissen en bestuurders zijn. Wat drijft hen, en wat gebeurt er precies achter de schermen?


René van Rooij
Het verhaal uit het boek is verzonnen, maar schetst volgens Jos Streppel (voorzitter van de Raad van Commissarissen van KPN) een beeld dat ‘zo maar kan gebeuren’.

Van Rooij: “Mensen aan de top zijn een gemakkelijke prooi voor de pers. Ze leiden ondernemingen waar miljarden in omgaan en zijn verantwoordelijk voor grote aantallen medewerkers en hun gezinnen. En dan zijn er natuurlijk ook nog de klanten, de aandeelhouders. Multinationals zorgen voor de welvaart in onze maatschappij. En ja, het zijn gewoon mensen die er werken, met hun sterke en zwakke kanten.”

Zal De Benoeming een discussie losmaken en het imago van multinationals verbeteren? Wij van Hello Anco zijn benieuwd en gaan het boek lezen.

Nieuwsgierig? Win het boek!
Hello Anco geeft 1 exemplaar weg van De Benoeming en jij kunt het winnen! Wat moet je doen?
Simpel: deel dit artikel op je Facebook en wij zullen onder de delers dit interessante boek verloten (actie geldig t/m 8 maart 2015). Veel succes!


'De Benoeming' van René van Rooij is o.a. verkrijgbaar bij Bol.com

woensdag 11 februari 2015

Sherydah's Kooklab: Courgettepasta

Tekst: Sherydah (blogger biologische superfoodgerechten) 

Hallo allemaal! Het is alweer een poos geleden dat jullie van mij gehoord hebben, en daarom heb ik een heerlijk, net ontwikkeld hapje voor jullie gekozen. Want dit is me toch lekker! Je kunt het prima als lunch nuttigen, maar wanneer je er een stukje (vega)vlees bij doet, heb je er ook een fantastische hoofdmaaltijd aan.

En, dat ik vind ik hier erg leuk aan, het eten is supersnel bereid! Dus als je even geen koolhydraten wilt eten in de vorm van brood, pasta of rijst, maar wel een heerlijk volwaardige maaltijd wilt eten, dan raad ik je mijn Courgettepasta aan :)

Wist je trouwens dat de courgette een enorm gezonde groente is? Het eten van deze groente is heel goed voor je ogen, en het werkt ontstekingsremmend op celniveau wat aderverkalking en hartinfarcten zou kunnen helpen voorkomen.

En wil je meer informatie over lekker eten? Neem dan eens een kijkje op mijn site sherydah.nl. Gezond en lekker eten is voor mij een noodzaak: het maakt het mogelijk om optimaal te genieten van het leven en elkaar.

Hier komen de ingrediënten; genoeg voor 2 personen:

  • 1 teentje knoflook
  • 1 rode peper
  • 1 courgette
  • kokosvet 
  • zout
  • handje zadenmix (hennepzaadjes, chiazaadjes, pompoenpitjes, zonnebloempitten, sesamzaadjes)
  • optioneel: handje gojibessen, geraspte kaas

Bak allereerst je fijngesneden knoflook en rode peper aan in wat kokosvet. Maak ondertussen de courgettelinten (ik heb onlangs een fantastisch handzaam apparaatje hiervoor gekregen van het merk GEFU) en bak deze mee in het kokosvet.

Laat het een paar minuten warmen en schep de Courgettepasta daarna op je bord. Strooi er de zadenmix overheen (en eventueel de gojibessen), als ook nog wat kaas als je wilt, en klaar is je maaltijd.

Ik wens je eetsmakelijk!

donderdag 5 februari 2015

5 tips voor duurzaam geluk

Tekst: Alexandra Smith

Alexandra Smith schrijft momenteel een boek over geluk. Van tijd tot tijd deelt ze haar bevindingen op Hello Anco.

Een onbereikbare liefde, het ongrijpbare van het bestaan, het gevoel geen plek op de wereld te hebben en telkens tegen die muur aanlopen als je actief op zoek gaat naar iets wat je gelukkig maakt. Herkenbaar? Stop dan met zoeken. Geluk overvalt je soms, en dat is mooi. Maar besef dat het op de achtergrond altijd aanwezig is. Ernaar zoeken is alsof je op zoek gaat naar je hoofd en ontdekt dat-ie gewoon op je lichaam zit. Geluk zit binnenin je en omdat we niet gewend zijn om naar binnen te gaan, zoeken we het daarbuiten. Of erger: we zoeken het in anderen, of in goeroes, terwijl die ook maar gewone mensen zijn. Je stuit niet op geluk, maar op het ongelukkige gevoel van teleurstelling. Jammer en onnodig.


Vijf cruciale tips voor de beginnende gelukszoeker
  1. Herhaal datgene wat je (duurzaam) gelukkig maakt. Niet dat chocoladegebakje, maar geluksmomenten die voort blijven duren. Herhaal ze zo vaak als je kan.
  2. Besef dat hoe je naar het glas kijkt, bepaalt of deze half leeg of half vol is. Zorg dus voor elke negatieve gedachte dat je er drie positieve voor terugstuurt! Oefening baart kunst. Of probeer eens een uur (of een dag) niet te oordelen. 
  3. Wees meer bewust van elk vezeltje van je lichaam en durf naar binnen te reizen. Mindfulness beoefenen werkt, yoga ook, meditatie ook. Zoek jouw methode, maar durf het te doen en geef het tijd. Je bestaat niet alleen uit je hoofd. Informatie over jezelf is in elke vezel van je lichaam beschikbaar, dus zet die gedachten eens stil en ontdek je lichaam en de stilte.
  4. Beoefen dankbaarheid. Sta elke dag stil bij iets waar je dankbaar voor bent. Plan dankbaarheidsmomenten in in je agenda, of koppel het aan een bestaand ritueel – zoals het avondeten. 
  5. Laat het verleden het verleden zijn en richt je op de toekomst. De enige tijd die telt is Nu, en dat is iedere keer een moment waarop de wereld aan je voeten ligt. De vraag is wat je met die immens grote wereld doet…

Geluk zit in een klein boekje 
Als je er open voor staat, lees dan eens de Zeven spirituele wetten van succes (Deepak Chopra), de Alchemist (Paulo Coelho), Word Optimist (Leo Bormans) De geluksprofessor (Patrick van Hees) en 12 goeroes en 13 ongelukken (Johan Noorloos). Vooral het boek van Bormans laat je inzien dat je met simpele oefeningen en veranderingen gelukkiger in het leven kunt staat. Het is wetenschappelijk bewezen. Maar je moet het wel zelf doen.

Be happy!

Alexandra